734/;2016 ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΣΤΕ ΕΦΑΠΑΞ-ΜΕ ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΤΩΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: 

Πιλοτική Δίκη-Μείωση Εφάπαξ- Έλεγχος συνταγματικότητας. Οι περικοπές του εφάπαξ βοηθήματος που επήλθαν δυνάμει του άρθρου 2 § 6 του ν. 4024/2011 και του άρθρου πρώτου, υποπαράγραφος ΙΑ.5 περ. 2 του ν. 4093/2012 δεν αντίκεινται στο άρθρο 22 § 5 του Συντάγματος. Οι περικοπές αυτές εντάσσονται, μαζί με αυτές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα αφενός για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας της Χώρας και αφετέρου για την μεταρρύθμιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, διότι το  ποσό εφάπαξ που καταβάλλεται μετά τις μειώσεις υπερβαίνει το σύνολο των εισφορών που έχουν καταβληθεί από τον ασφαλισμένο, όπως έχουν  διαμορφωθεί μετά την κατά νόμο αξιοποίηση του κεφαλαίου τους. Η συγκεκριμένη νομοθετική επιλογή νομίμως αιτιολογείται.

Δεν απαιτείτο η εκπόνηση οικονομικής ή αναλογιστικής μελέτης για τις επίμαχες ρυθμίσεις, οι οποίες κρίνονται  απολύτως αναγκαίες. Εξάλλου, ακόμη και μετά τις ανωτέρω περικοπές, το τελικώς καταβληθέν στην προσφεύγουσα - ενάγουσα εφάπαξ ποσό υπερβαίνει σημαντικά τις καταβληθείσες από αυτήν εισφορές καθ’ όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας της. Κρίση ότι δεν παραβιάστηκε η αρχή της αναλογικότητας, η αρχή της ανταποδοτικότητας, η αρχή της ισότητας και η § 5 του άρθρου 4 του Συντάγματος.

Η δια το παρελθόν μείωση της επίδικης εφάπαξ παροχής είναι σύμφωνη και με το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, αλλά και με το άρθρο 17 του Συντάγματος. Οι επίμαχες περικοπές, οι οποίες επιβλήθηκαν αναδρομικά δεν παραβιάζουν τις αρχές της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, εφόσον αυτές δεν εμποδίζουν τον νομοθέτη, ο οποίος υποχρεούται να μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων και να λαμβάνει μέτρα εντός του πλαισίου της συνταγματικής τάξεως, όταν αδήριτες ανάγκες το επιβάλλουν.

Οι επίμαχες διατάξεις των ν. 4024/2011 και 4093/2012 περί μειώσεως της εφάπαξ παροχής δεν  αντίκεινται στην αρχή της ισότητος και στην ειδικότερη αρχή της ισότητος στα δημόσια βάρη. Δεν εκωλύετο ο νομοθέτης να ορίσει αναδρομικώς τις μειώσεις. Αντίθετη η μειοψηφία. [Άρθρα 1 § 1 ν. 3900/2010, 14 § 2 εδ. α´, 20, 21 και 49 π.δ. 18/1989, 40 ν. 4055/2012, 2 § 6 ν. 4024/ 2011, άρθρο πρώτο, υποπαράγραφος ΙΑ.5. περ. 2 ν. 4093/2012, ν. 4046/2012, 1 § 1 ν. 2479/1997, ν. 1476/1984, ν. 2190/1994, ν. 1600/1986, ν. 1397/ 1983, ν. 1759/1988, ν. 1813/1990, ν. 1897/1990, 4 §§ 1 και 2 ν. 3687/2008, 105 ΕισΝΑΚ, 115 § 1 ν. 3655/2008, 5 § 1και 10 β.δ. 3 – 13.7.1936, 2 π.δ. 666/1978, π.δ. 48/1971, π.δ. 596/1982, π.δ. 243/1984, ν. 3845/2010, 2 της 2010/320 αποφάσεως του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2010 (EE L 145), ν. 3985/2011, ν. 3871/2010, ν. 3762/ 2009, ν. 3863/2010, ν. 3883/2010, ν. 3985/2011, 44 § 5 α ν. 3986/2011, 2 § 6 και 43 νόμου 4024/ 2011, η 2011/791/ΕΕ απόφαση του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου 2011, (ΕΕ L 320/3.12.2011), 2 της απόφασης 2011/734/ΕΕ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης  για τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 296/15.11.2011), η 2012/211/ΕΕ απόφαση του Συμβουλίου της 13ης Μαρτίου 2012 (ΕΕ L 113/25.4.2012), 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), 3 της ΕΣΔΑ, 2 § 1, 4  §§ 1 και 5, 7 § 1, 17, 22 § 5, 25 §§ 1 και 4, 77 § 2, 78 § 2 του Συντάγματος].

 734/2016 ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΣΤΕ  ΕΦΑΠΑΞ-ΜΕ ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΤΩΝΗ ΑΡΓΥΡΟΥ by ANTONIS P.ARGYROS on Scribd