ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΑΜΠΑ

1 Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ
1.1 Η αντιμετώπιση της Πολιτείας –Η έλλειψη πόρων, σύγχρονης οργάνωσης
Η Δικαιοσύνη αντιμετωπίζεται τις περισσότερες φορές από τους εκάστοτε κρατούντες σαν την Λειτουργία εκείνη που είναι στη εξουσία χρήσιμη όταν είναι «αρεστή» ενώ οι δαπάνες για την αναβάθμιση των υπηρεσιών της είναι είδος πολυτελείας για το Ελληνικό Δημόσιο.

1.2 Η καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης., Η ΕΣΔΑ
Το πρόβλημα της βραδύτητας απονομής της δικαιοσύνης αγγίζει τόσο της Πολιτική όσο και την Διοικητική δικαιοσύνη Δεν είναι προς τιμήν της Χώρας η καταδίκη της για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,λόγω της αδικαιολόγητης βραδύτητας απονομής της Δικαιοσύνης α) Το ΕΔΔΑ . έκρινε ότι σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 1 της Σύμβασης για τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιώδεις Ελευθερίες η υπόθεση οποιουδήποτε προσώπου πρέπει να δικάζεται από το δικαστήριο εντός ευλόγου προθεσμίας. Για να καθοριστεί το εύλογο ή μη του χρονικού διαστήματος εκδίκασης των υποθέσεων λαμβάνεται υπόψη το στάδιο στο οποίο βρίσκονταν αυτές την 20/11/1985, οπότε αναγνωρίστηκε το δικαίωμα ατομικής προσφυγής με ελληνική δήλωση. Κρίσιμος όμως και ο χρόνος διάρκειας των διαδικασιών αυτών μέχρι την παραπάνω ημερομηνία. Στον χρόνο αυτό περιλαμβάνεται τόσο αυτός που μεσολάβησε έως την έκδοση αποφάσεων των διοικητικών οργάνων επί των ενστάσεων όσο και αυτός μέχρι την έκδοση δικαστικών αποφάσεων, λαμβανομένων υπόψη της περιπλοκότητας της υπόθεσης, της συμπεριφοράς των μερών και των πραγματικών περιστατικών β).Δεν είναι προς τιμήν της χώρας ότι στο μεγαλύτερο Πρωτοδικείο της Χώρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Αθήνας ο προσδιορισμός για συζήτηση αγωγής της τακτικής διαδικασίας γίνεται μετά ένα και πλέον χρόνο από τη κατάθεση της αγωγής , ότι η τυχόν αναβολή της υποθέσεως γίνεται και πάλι μετά από ένα έτος από της πρώτης δικασίμου, δεν είναι προς τιμήν της Χώρας όταν ο Πολίτης αναμένει να συζητηθεί επί πολλά έτη η υπόθεση του σε όλα Δικαστήρια όλων των βαθμών στα οποία εκκρεμούν και θα εκκρεμούν για πολλά χρόνια χιλιάδες αδίκαστες υποθέσεις .
1.3.-ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΩΝ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Ο Πολίτης αναμένει να συζητηθεί επί πολλά έτη η υπόθεση του, σε όλα Δικαστήρια όλων των βαθμών στα οποία εκκρεμούν και θα εκκρεμούν για πολλά χρόνια χιλιάδες αδίκαστες υποθέσεις
3.1.1.-Το έτος 2000 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Πρωτοδικείου Αθηνών, κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών 14.996 αγωγές και εκδόθηκαν 14.447 αποφάσεις. Συνολικά δε στην πολιτική και ποινική διαδικασία, για το έτος 2000 κατετέθησαν 199.043 αιτήσεις, αγωγές και εφέσεις και εκδόθηκαν 113.374 αποφάσεις. Στη δε Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών κατετέθησαν 20.000 μηνύσεις -εγκλήσεις και εισήχθησαν συνολικά 177.464 μηνύσεις για όλα τα επί μέρους τμήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο όγκο των ανωτέρω υποθέσεων, ένα μεγάλο μέρος επιβάρυνσης αποτελούν οι υποθέσεις συναινετικής προσημείωσης για λήψη δανείου που έφθασαν το 2000 στο εκπληκτικό αριθμό 33578 έναντι 30987 το 1999 . Οι αριθμοί είναι εκπληκτικοί και δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος, που έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις .
3.1.2.-Η ίδια και περισσότερο τραγική κατάσταση καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης έχει διαμορφωθεί στο ΣτΕ και τα Διοικητικά δικαστήρια που στενάζουν μπροστά στον αδίκαστο όγκο δουλειάς . Στο ΣτΕ εκκρεμούσαν τον Δεκέμβριο 2001, 20485 υποθέσεις εκ των οποίων 5.511 απροσδιόριστες υποθέσεις ενώ στις 31.12.2000 εκκρεμούσαν 22.731 υποθέσεις κατετέθησαν το 2001 :5780 υποθέσει; συζητήθηκαν :4239 Οι εκκρεμείς υποθέσεις του 2001 θα συζητηθούν μέσα στη προσεχή δεκαετία. Τα διοικητικά δικαστήρια έχουν πνιγεί από των όγκο των δικογραφιών κυρίως από τα ένδικα μέσα που ασκεί αβασάνιστα το Ελληνικό Δημόσιο και οι Κρατικοί φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα .. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2001 στο ΣτΕ περαιώθηκαν με έκδοση Αποφάσεως 1905 Αιτήσεις Αναιρέσεως εκ των οποίων από διοικητικές Αρχές υπεβλήθησαν 954 αιτήσεις Αναιρέσεως από τις οποίες απερρίφθησαν 546 και 84 καταργήθηκε η δίκη ,ενώ υπεβλήθησαν 418 Εφέσεις συνολικά από τις οποίες οι διοικητικές αρχές υπέβαλαν 211 Εφέσεις από τις οποίες απερρίφθησαν 150. Κατετέθησαν στο ΣτΕ το 2001 2393 Αιτήσεις Αναιρέσεως από διοικητικές Αρχές υπεβλήθησαν 1148 αιτήσεις Αναιρέσεως ,ενώ υπεβλήθησαν 586 Εφέσεις συνολικά από τις οποίες οι διοικητικές αρχές υπέβαλαν 275 Εφέσεις .
3.1.3.-Η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων των διοικητικών δικαστηρίων έχει αποτέλεσμα να κατακλύζονται από σωρεία υποθέσεων, οι οποίες αφορούν νέα αντικείμενα διαφορών που μέχρι πρότινος ανήκαν κυρίως στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παράλληλα, παρατηρείται μία άνευ προηγουμένου αύξηση στον αριθμό των κατατιθέμενων αγωγών αποζημιώσεως σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και των ΝΠΔΔ, ενώ η τραγική κατάσταση εκκρεμοδικίας δεν φαίνεται να υποχωρεί παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των δικαστών
Συγκεκριμένα, οι υποθέσεις οι οποίες αποτελούν το νέο «πονοκέφαλο» των διοικητικών δικαστών είναι:
Συνολικά, υποθέσεις που εισήχθησαν το 2001 στα Διοικητικά Πρωτοδικεία της χώρας ανέρχονται σε 64.287 έναντι 53.816 προηγούμενου έτους. Το πρόβλημα οξύνει η συσσώρευση εκκρεμών υποθέσεων (στο τέλος του 2000 εκκρεμοδικούσαν περίπου 150.000 υποθέσεις ενώπιον των διοικητικών Πρωτοδικείων και Εφετείων) . Η αυξητική τάση είναι βέβαιο ότι θα συνεχιστεί και στο μέλλον, δεδομένου ότι διαρκώς δημιουργούνται νέας φύσεως διοικητικές διαφορές , αναμένεται στο πλαίσιο αποσυμφόρησης του ΣτΕ να μεταφερθούν κι άλλες κατηγορίες υποθέσεων Δεν είναι όμως η λύση να φορτώνονται αρμοδιότητες τα διοικητικά δικαστήρια από τα οποία άλλα να υπολειτουργούν και άλλα να στενάζουν όπως της Αθήνας.
3.1.4.-Δεν είναι προς τιμήν της χώρας ότι η καθυστέρηση και οι δυσλειτουργίες απονομής της Δικαιοσύνης που οφείλονται μεταξύ άλλων και στα ακόλουθα :
α.- Λείπουν οι δικαστικοί λειτουργοί. Οι δικαστές στενάζουν κάτω από το τεράστιο βάρος εργασίας που έχουν ν’ αντιμετωπίσουν.
β. -Η δικαιοσύνη λειτουργεί χωροταξικά με τη βάση οργάνωσης του Κράτους του 18ου αιώνα Η Αθήνα που σήμερα συγκεντρώνει τον πληθυσμό της μισής Ελλάδος διαθέτει ένα μόνο Πρωτοδικείο ενώ .οι δημότες των πολυπληθέστερων περιφερειακών δήμων της Αττικής με πληθυσμούς 70,000-100,000 ανθρώπων πρέπει να καταφύγουν στο κορεσμένο Ειρηνοδικείο Αθηνών Την ίδια ώρα διατηρείται η κακή χωροταξική κατανομή των δικαστηρίων , υπάρχουν δικαστήρια που υπολειτουργούν και όπως καταγγέλλει ο τ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ Ματθίας «το 1/3 περίπου των ειρηνοδικείων δεν έχουν δικαστική απασχόληση που να δικαιολογεί τη διατήρησή τους»,ενώ τη ίδια στιγμή το Ειρηνοδικείο Αθηνών στενάζει κάτω από τον τεράστιο αδίκαστο όγκο δουλειάς και από έλλειψη δικαστών . Η υπεργιγάντωση ορισμένων δικαστηρίων και κακή χωροταξική κατανομή των δικαστηρίων είναι πλέον το μείζον πρόβλημα καθυστέρησης απονομής της Δικαιοσύνης .
Χρειάζεται άμεση παρέμβαση της Πολιτείας στα οργανωτικά και χωροταξικά ζητήματα των διοικητικών δικαστηρίων ,έτσι ώστε να είναι δυνατή η μεταφορά των υποθέσεων σ’ αυτά. Είναι εντυπωσιακό π.χ πώς οι Εφέσεις των Αποφάσεων του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λαμίας δικάζομαι από το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά ,ενώ θα έπρεπε ο κανόνας να είναι Πρωτοδικείο στη έδρα κάθε νομού ,Εφετείο στη Έδρα κάθε Περιφέρειας και με θεώρηση τις σημερινές πραγματικές συνθήκες (τον πληθυσμό την απόσταση ,το τρόπο μετακίνησης κλπ)και όχι του περασμένου αιώνα
Δεν μπορεί να εξηγηθεί η ανυπαρξία σύγχρονων δικαστικών αιθουσών κυρίως στη περιφέρεια, όπως ακόμη το γεγονός ότι μετά τη επιτυχή μεταφορά του Πρωτοδικείου Αθηνών δεν προστέθηκε ούτε μια αίθουσα στο δικαστήριο αυτό, ενώ θα μπορούσε ν αποκτηθούν καινούργιες αίθουσες και καινούργια κτίρια,
γ), Το δικονομικό σύστημα αδυνατεί ν ανταποκριθεί στη υπάρχουσα πραγματικότητα Οι τροποποιήσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας με τους νόμους 2479/97,2915/2001,3043/2002 κατ’ ουδέν βελτίωσαν το σύστημα Οι συνεχείς και αδόκιμες και αντισυνταγματικές παρεμβάσεις στους Κώδικες» που είναι νομοθετήματα δομημένα σε δογματική βάση ,που περιέχουν ομοειδείς σχέσεις της έννομης τάξης ,δομημένες σε δογματική συνοχή μεταξύ τους » Οι συνεχείς επεμβάσεις στους Κώδικες ,όπως στον Αστικό Κώδικα ,τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ,τον Ποινικό Κώδικα γίνονται χωρίς να τηρούνται οι προϋποθέσεις του συντάγματος άρθρο 76παρ 6 ,οι τροποποιήσεις είναι ευκαιριακές χωρίς μελέτη των επιδράσεων επί των άλλων τομέων του δικαίου Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του νόμου 2915/1991 για την επιτάχυνση των δικών ,που τροποποίησε για μια ακόμη φορά αδόκιμα τον Κώδικα πολιτικής δικονομίας χωρίς την τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 76παρ 6 Σ και χωρίς την αναγκαία μελέτη των επιδράσεων τους. στους άλλους κλάδους του δικαίου. Κώδικες ψηφίζονται από την Βουλή και αμέσως μετά δέχονται τροποποιήσεις με άσχετα νομοθετήματα Η νομοθέτηση μέτρων χωρίς μελέτη και επιστημονικό διάλογο, που δήθεν επιδιώκουν την επίλυση του προβλήματος της καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης και στη πραγματικότητα οδηγούν σε μεγαλύτερες καθυστερήσεις ,σε αγκυλώσεις του συστήματος σε ανάγκη επίλυσης προβλημάτων από την νομολογία και τελικά σε καινούργια καθυστέρηση στη απονομή της δικαιοσύνης έτσι συνέβη με τους νόμους 2331/95,2408/96,2447/96,2479/97,2915/2000)
δ) Ελλείπουν οι πόροι και η μηχανοργάνωση , τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα και το εκπαιδευμένο προσωπικό. Αποτελεί παγκόσμια ντροπή το γεγονός της τηρήσεως των Πρακτικών συνεδριάσεως των δικαστηρίων χειρόγραφα
Αποτελεί εξαθλίωση του συστήματος απονομής της Δικαιοσύνης σήμερα στα πολιτικά δικαστήρια της Πρωτεύουσας οι διάδικοι να επιμελούνται πολλές φορές με «ευθύνη και δαπάναις τους» της καθαρογραφής των δικαστικών αποφάσεων που τους αφορούν
ε)Όταν διάδικος είναι το Δημόσιο , απασχολεί όλα των Δικαστήρια και ειδικά τα Ανώτατα με πολυτελή και εντελώς αβάσιμα ένδικα μέσα .
Το Δημόσιο για όλα τα θέματα θα εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα αφού η μονίμως παρανομούσα δημόσια διοίκηση δεν υπάρχει ενδεχόμενο να αποδεχθεί καμιά δικαστική Απόφαση. Η πολυνομία και η νομοθέτηση διατάξεων που συντηρούν την στρεψοδικία του δημοσίου αλλά και την νομοθέτηση διατάξεων που δείχνουν την έλλειψη του σεβασμού της νομιμότητας και ακόμη την προσπάθεια μη συμμόρφωσης στη νομολογία των δικαστηρίων
στ)Οι άμεσες και έμμεσες παρεμβάσεις της εκάστοτε εξουσίας και των οικονομικών συμφερόντων στο έργο της Δικαιοσύνης έχουν δημιουργήσει εύλογη δυσφορία της κοινής γνώμης ,η οποία όμως σε κάθε περίπτωση διατηρεί ακόμη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και τους Λειτουργούς της.
Τέτοιες παρεμβάσεις αποτελούν μεταξύ άλλων :
Ι)οι νομοθέτηση διατάξεων με τις οποίες επιχειρείται η μη εφαρμογή ή αλλοίωση των συνεπειών δικαστικών Αποφάσεων ή ακόμη χειρότερο επί εκκρεμών δικών ,πράγμα που επιτυχώς η Δικαιοσύνη μέχρι σήμερα έχει αποκρούσει
ΙΙ)η δυσμενής κριτική σε βάρος της δικαστικής λειτουργίας, υψηλών παραγόντων της δημόσιας ζωής επ ’ευκαιρία δυσμενών γι’ αυτούς ή τα κόμματα τους δικαστικών Αποφάσεων ,
ΙΙΙ), Οι παρεμβάσεις της Εκτελεστικής Εξουσίας στη επιλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης ,έτσι ώστε να επιλέγονται εκάστοτε οι εκλεκτοί της χωρίς να το επιτυγχάνει πάντοτε Η άδικη κριτική πολιτικών παραγόντων σε μη αρεστές δικαστικές Αποφασεις
IV) Άλλη μέθοδος κατάλυσης και φαλκίδευσης του δικαιικού μας συστήματος είναι η φαλκίδευση με αναδρομικές ρυθμίσεις δικαιωμάτων .
V) Τα προνόμια του Κράτους-η στρεψοδικία της κρατικής εξουσίας :
Την ίδια ώρα η Κρατική Εξουσία(όπως διαγράφεται στο ν 1256/82 και στο άρθρο 1 παρ 14 του ν 2190/94 δηλαδή σ’ αυτό που ονομάζεται ευρύτερος δημόσιος τομέας) ασκεί στρεψόδικα αβάσιμα ένδικα μέσα κατά των αρνητικών σ’ αυτήν αποφάσεων των δικαστηρίων επωφελούμενη την πολυτελή και πολυπρόσωπη οργάνωση των νομικών υπηρεσιών της καθώς και τα πάσης φύσεως πολλές φορές αντισυνταγματικά και πολυτελή δικονομικά προνόμια που είναι εξοπλισμένη η Ελληνική Διοίκηση ,αλλά και το γεγονός ότι ο αδύνατος που είναι πάντοτε ο πολίτης πρέπει να εξαντλήσει όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας για να δικαιωθεί κι αυτό αφού αναμείνει επί έτη πολλά την έκδοση των σχετικών δικαστικών Αποφάσεων Όμως η Δικαιοσύνη με γενναίες δικαστικές Αποφάσεις άρχισε να ανατρέπει τα διάφορα εξωφρενικά δικονομικά προνόμια του Δημοσίου όπως α) ότι η κατ' άρθρο 8 Ν. 2097/52 απαγόρευση της αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του Δημοσίου και οργανισμών στους οποίους έχουν επεκταθεί τα προνόμιά του , όπως οι Ο.Τ.Α., αντίκειται στις διατάξεις του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και ως τέτοια θεωρείται καταργημένη. Β) Η άσκηση ένδικων μέσων κατά την περίοδο των δικαστικών διακοπών Η καθιερούμενη με τη διάταξη του άρθρου11 του Κ.Δ. της 26-6/10.7.1944, αναστολή, μόνον υπέρ του Δημοσίου, θεσπίζει αδικαιολογήτως άνιση και προνομιακή δικονομική μεταχείριση του Δημοσίου σε σχέση προς τους ιδιώτες διαδίκους, άρα αντιβαίνει στο άρθρο 4 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος και στο άρθρο 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία έχει κυρωθεί μετο ν.δ. 53/1974 και έχει υπερνομοθετική ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 τουΣυντ.). Προς άρση της ανισότητας αυτής επιβάλλεται να επεκταθεί η ως άνω αναστολή και υπέρ των ιδιωτών διαδίκων οι οποίοι, επομένως, όταν αντιδικούν προς το Δημόσιο δικαιούνται επίσης κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών όμοια αναστολή προθεσμιών (βλ. απόφ. Ευρωπ. Δικ. Δικαιωμάτων του Ανθρώπου : Πλατάκου κατά Ελλάδας της 11ης Ιανουαρίου2001).
VI)Η παρανομούσα διοίκηση φοβάται τις Αποφάσεις του ΣτΕ και των Διοικητικών Δικαστηρίων ,ιδίως σε θέματα τηρήσεως του Συντάγματος ,των ατομικών δικαιωμάτων ,της προστασίας του περιβάλλοντος κοκ και έτσι καταστρατηγώντας το Σύνταγμα νομοθετεί αγνοώντας την νομολογία εκεί όπου τα Δικαστήρια έχουν εκπεφρασμένη αντίθετη άποψη
VII)Η σύγκρουση της δικαστικής εξουσίας με το διαπλεκόμενο έγκλημα Αξίζει να σημειωθεί ότι ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης Καθηγητής Μ. Σταθόπουλος στις 29/7/2001 δηλωνε « Η διαπλοκή μας θέλει όλους ομήρους»
3.-Τι πρέπει να γίνει :
3.1. Γενικά μέτρα:
3.1.1)Η άμεση Δημιουργία της Δικαστικής Αστυνομίας
Με τον Ν 2145/1993 στο άρθρο 36 δόθηκε η εξουσιοδότηση για τη δημιουργία Δικαστικής Αστυνομίας.:"1. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, μπορεί να ιδρυθεί υπηρεσία Δικαστικής Αστυνομίας στις εισαγγελίες πρωτοδικών της χώρας με τον τίτλο "Δικαστική Αστυνομία", που τελεί υπό την άμεση διεύθυνση του οικείου εισαγγελέα πρωτοδικών. 2. Σκοπός της Δικαστικής Αστυνομίας είναι η υποβοήθηση του εισαγγελέα πρωτοδικών στα καθήκοντα του με την διενέργεια :α. Προανακριτικών πράξεων. β. Προανακριτικών εξετάσεων. γ. Συλλογής αναγκαίων αποδεικτικών στοιχείων για να βεβαιωθεί η τέλεση εγκλήματος και να ανακαλυφθεί ο δράστης. δ. Εκτελέσεως ποινικών δικαστικών αποφάσεων, ενταλμάτων συλλήψεως, προσωρινής κρατήσεως και βίαιης προσαγωγής, καθώς και κάθε άλλης διαδικαστικής πράξεως της ποινικής διαδικασίας κατά την κρίση του αρμόδιου εισαγγελέα." Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόσθηκε ποτέ. Όμως μέσα στο σημερινό περιβάλλον του σύγχρόνου κόσμου με την πολυπλοκότητα και τη εξειδίκευση του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και την τραγική και απαράδεκτη καθυστέρηση απονομής της ποινικής δικαιοσύνης λόγω των προβλημάτων που παρουσιάζει η αγκυλωμένη παντελώς απολιθωμένη προανάκριση, υπάρχουν εξαιρετικά σημαντικοί λόγοι προστασίας του δημοσίου συμφέροντος και των ατομικών ελευθεριών, ιδίως κατά τη διεξαγωγή της Αστυνομικής Προανάκρισης που αξιώνουν να διεξάγεται και μάλιστα για τα σοβαρά εγκλήματα από όργανα που να είναι πτυχιούχοι νομικής σχολής πάντοτε κάτω από την εποπτεία του αρμοδίου Εισαγγελέα. Έτσι νομίζουμε ότι είναι αναγκαία η δημιουργία δικαστικής Αστυνομίας, στα πρότυπα του αμερικανικού FBI . Στη Δικαστική Αστυνομία θα πρέπει να μην υπάρχει βαθμολογική αντιστοιχία με τα όργανα της Ελληνικής Αστυνομίας, να μην είναι ένστολη ,αλλά ένοπλη και να εδρεύει παράλληλα με στις Εισαγγελικές Αρχές. να διοικείται από τον αρχαιότερο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Η δικαιοσύνη θα αποκτήσει ένα αποφασιστικό όπλο στη δίωξη και τιμωρία του εγκλήματος και θα επιταχυνθεί η ποινική διαδικασία. Παράλληλα οι δικαστικές Αρχές θ’ αποκτήσουν ένα ισχυρό όργανο για τη διαπίστωση αδικημάτων με ιδιάζουσα σοβαρότητα που υψηλά συμφέροντα συγκαλύπτουν όπως είναι το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, τα χρηματιστηριακά αδικήματα ,η προστασία του περιβάλλοντος τα αδικήματα των υπολογιστών κλπ
3.1.2)Η άμεση αποποινικοποίηση υποθέσεων αντικειμένου διοικητικών αρχών (ΚΟΚ κλπ) Η ποινική δικαιοσύνη μπορεί να ανακουφισθεί αν μία σειρά ποινικών υποθέσεων αποποινικοποιηθούν όπως οι υποθέσεις καθυστέρησης εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία και αντί της ποινικής ακολουθείται μόνον η διοικητική διαδικασία . Η προσαρμογή στην πραγματικότητα των τελών εγκλήσεως και των παραβόλων των ενδίκων μέσων .
3.1.3) Η Οικονομική ανεξαρτησία και αυτοτέλεια της Δικαιοσύνης .Ο χειρισμός των κονδυλίων της Δικαιοσύνης να γίνεται από το ΑΔΣ
Η Πλήρης μηχανογράφηση και μηχανοργάνωση της δικαιοσύνης Η δημιουργία Τράπεζας νομικών πληροφοριών με τη νομολογία σε κάθε έδρα δικαστικού σχηματισμού και διασύνδεση του συστήματος σε κεντρικό επίπεδο.
3.1.4)Η Υπαγωγή των υπηρεσιών του κτηματολογίου στο Υπουργείο Δικαιοσύνης . Η εποπτεία του κτηματολογίου να γίνεται από Δικαστή οριζόμενο από το ΑΔΣ
3.1.5) Η σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Αναθεώρησης και Εκσυγχρονισμού του Δικαίου με αρμοδιότητα τη συστηματική εξέταση της Νομοθεσίας και τη διατύπωση εισηγήσεων αναφορικά με τη βελτίωση, εκσυγχρονισμό και αναθεώρηση της κατά τρόπο που να διασφαλίζει ένα δίκαιο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης το οποίο να ανταποκρίνεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της κοινωνίας και των ατόμων που την απαρτίζουν. Στην Αρχή θα πρέπει να ανατεθεί επίσης το έργο της ενοποίηση και κωδικοποίηση του Δικαίου και γενικά στο μέτρο του δυνατού της απλοποίησης τόσο του περιεχομένου όσο και του τρόπου διατύπωσης του.
Ο νόμος θα πρέπει να κατοχυρώνει την ανεξαρτησία και επάρκεια από πλευράς πόρων και στελέχωσης της Αρχής και θα πρέπει να διασφαλίζει ότι το έργο της Αρχής θα εκτελείται στο ανώτατο δυνατό επιστημονικό επίπεδο με πλήρη διαφάνεια και θα είναι το προϊόν εκτενούς διαλόγου με όλους τους ενδιαφερόμενους νομικούς και άλλους επαγγελματικούς φορείς, άτομα, ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και το ευρύ κοινό και ειδικά αυτούς που ενδεχόμενα να επηρεαστούν από τη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας.
3.1.6)Η εισαγωγή της νομικής πληροφορικής και της σύγχρονης τεχνολογίας
Η αποτελεσματική εκμετάλλευση των σύγχρονων συστημάτων τεχνολογίας και πληροφορικής παρέχουν τη δυνατότητα ριζικής μεταβολής της σχέσης δικαστηρίων, κράτους και κοινού και μετατροπής του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης σε ένα σύστημα προσιτό, οικονομικό και παραγωγικό το οποίο να ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες της κοινωνίας.
Η πολιτεία θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην εισαγωγή της πληροφορικής και σύγχρονης τεχνολογίας σε όλα τα επίπεδα του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης. Αυτό θα πρέπει να περιλάβει τη ριζική αλλαγή της διαδικασίας νομικής πληροφόρησης με την παροχή της δυνατότητας άμεσης δωρεάν πρόσβασης του κοινού σε όλα τα πρωτογενή νομικά κείμενα μέσον του διαδικτύου καθώς και άμεσης δωρεάν ενημέρωσης του κοινού μέσον του διαδικτύου ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, σε γλώσσα απλή και κατανοητή. Θα πρέπει επίσης να περιλάβει την εισαγωγή της πληροφορικής στις υπηρεσίες των Δικαστηρίων, την εισαγωγή σύγχρονων μεθόδων όπως τις ηλεκτρονικές καταχωρήσεις μέσω διαδικτύου και τις ηλεκτρονικές επιδόσεις καθώς και την εισαγωγή της σύγχρονης τεχνολογίας, όπως σύγχρονων μεθόδων λήψης πρακτικών, στις δικαστικές αίθουσες.
Η εισαγωγή των συστημάτων πληροφορικής και σύγχρονης τεχνολογίας σε όλα τα επίπεδα του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης θα πρέπει να γίνει κατά τρόπο ενιαίο που να διασφαλίζει τη στο μεγαλύτερο βαθμό συμβατότητα μεταξύ των συστημάτων που θα εισαχθούν στους διάφορους τομείς του συστήματος καθώς και των συστημάτων που θα εισαχθούν σε άλλα κυβερνητικά τμήματα.
H δημιουργία ενός φορέα νομικής πληροφορικής στο Υπουργείο δικαιοσύνης ο οποίος : α)να συντονίσει την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών κατά τρόπο ενιαίο και ολοκληρωμένο σε όλο το Σύστημα Απονομής της Δικαιοσύνης και να διασφαλίσει τη συμβατότητα του με τα συστήματα που θα εισαχθούν στα υπόλοιπα κυβερνητικά τμήματα. Β)Ο φορέας αυτός θα έχει τη ν ευθύνη για τη συστηματική εκπαίδευση του δικαστικού και δικηγορικού κόσμου και του προσωπικού των δικαστηρίων και άλλων υπηρεσιών σε σχέση με τη χρήση της πληροφορικής και της νέας τεχνολογίας,γ)ο φορέας ο οποίος να αναλάβει τη συνεχή μελέτη και υποβολή προτάσεων για εισαγωγή σύγχρονων μεθόδων σύμφωνα με τα πιο πετυχημένα διεθνή μοντέλα στο Σύστημα Απονομής της Δικαιοσύνης ,δ) θα έχει την ευθύνη για την σύνταξη και δημοσίευση στο διαδίκτυο νομικών οδηγών οι οποίοι να απευθύνονται στο ευρύ κοινό και να επεξηγούν σε απλή και κατανοητή γλώσσα το νόμο και τη δικαστική διαδικασία, ε)η δημιουργία τράπεζας νομικών πληροφοριών που θα έχει την ευθύνη την άμεση δημοσίευση των αποφάσεων των Ανωτάτων Δικαστηρίων και όλης της πρωτογενούς και δευτερογενούς Νομοθεσίας στο διαδίκτυο με άμεση και δωρεάν πρόσβαση στο κοινό.
3.1.7.-Η αναμόρφωση των κωδίκων
Επιβάλλεται ο άμεσος εκσυγχρονισμός και αναμόρφωση και ενημέρωση των δικαστικών κωδίκων (Κώδικας απαλλοτριώσεων, Κώδικας Ποινικής Δικονομία, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας κλπ ) ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες συνθήκες και στις ανάγκες της κοινωνίας και της σωστής απονομής της δικαιοσύνης. πιστεύει ότι η διαδικασία εκσυγχρονισμού του δικαίου ως θέμα καθαρά επιστημονικό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αυστηρά μέσα στο πλαίσιο αυτό κατά τρόπο ολοκληρωμένο και υπεύθυνο. Αυτό συνεπάγεται μελέτη όλων των πιθανών λύσεων για αντιμετώπιση των προβλημάτων του υφιστάμενου δικαίου και ευρεία διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους φορείς.
3.1.8,-Εκσυγχρονισμος της δικονομίας
Προτείνεται η σύσταση ειδικής νομοπαρασκευαστικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων η οποία να αναλάβει το έργο της μελέτης, της διαβούλευσης και τελικής διατύπωσης πλήρως αιτιολογημένης της αναμόρφωσης των κωδίκων .Ειδικότερα στη τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής και Ποινικής δικονομίας έτσι ώστε να είναι δυνατή χρήση στα δικαστήρια των σύγχρονων μέσων της τεχνολογίας και του διαδικτύου .
Η αναμόρφωση ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού δικονομικού συστήματος με την εφαρμογή της πληροφορικής και του διαδικτύου ετσι ώστε να δημιουργηθούν οι όροι και προϋποθέσεις για την ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΚΗ (βλ Εισήγηση του Georg E.Kodek “ Hπολιτική δίκη και οι νέες μορφές της τεχνικής της πληροφορικής » στο περιοδικό ΔΙΚΗ 34σελ 133 επ) Η κατάθεση και κοινοποίηση των δικογράφων να γίνεται με ηλεκτρονική μορφή όπως και η τήρηση των πρακτικών σε όλες τις διαδικασίες . Η αναμόρφωση της δικαστικής δαπάνης σε ύψος ανάλογο της σημερινής πραγματικότητος . Η αναμόρφωση επιβάλλεται και στα παράβολα ασκήσεως των ενδίκων μέσων .Το Δημόσιο θα καταβάλλει ότι και οι ιδιώτες
3.1.9.- Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ
Η επιτάχυνση της δικαιοσύνης μπορεί να επιτευχθεί άμεσα με τη καθιέρωση του θεσμού της Διαιτησίας, με την εγγύηση της δικαιοσύνης και με όρους που ορίζονται στον ΚΠολδ με την παροχή ισχυρών κινήτρων για την μαζική προσφυγή στη ταχύτατη διαδικασία αυτή και την συμπλήρωση υποχρεωτικής προδικασίας προσφυγής στη διαδικασία αυτή, σε ορισμένες σοβαρές υποθέσεις (εμπορικού δικαίου, κληρονομικού δικαίου ,όπως δίκες διανομής, συνεισφοράς ,τις λογιστικές δίκες ).
3.1.10.-ΕΙΔΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΘΟΥΝ
Το δίκαιο μας πρέπει να αντιμετωπίσει την ηλεκτρονική εγκληματικότητα που έχει πάρει τη μορφή : 1) Εγκλημάτων μέσω Η/Υ που στρέφονται κατά της προσωπικότητας 2) Οικονομικών εγκλημάτων με χρήση Η/Υ (παραποίηση δεδομένων, κατασκοπεία Η/Υ ,δολιοφθορά Η/Υ κλπ) .Η δικαιοσύνη μας πρέπει γρήγορα να μάθει να κάνει χρήση των υπηρεσιών της «κοινωνίας της πληροφορίας» .Η χρησιμότητα των συστημάτων πληροφορικής που βρίσκουν εφαρμογή στο δίκαιο είναι αναμφισβήτητη. Η προσπέλαση σε έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών και στη επεξεργασία τους είναι απολύτως αναγκαία. Η νομική πληροφορική πρέπει να γίνει αντικείμενο ενημέρωσης σ’ όλους τους νομικούς και με την υπάρχουσα υποδομή και γνώση των νομικών θα προκαλέσουν νέα δοκιμασία της δικαιοσύνης . Η « κοινωνία της πληροφορίας» είναι η πρόκληση του 21ου αιώνα Η πληροφορική επανάσταση θα επηρεάσει κάθε πλευρά της ζωής μας και είναι αδύνατον πλέον να συνεχισθεί η απονομή της Δικαιοσύνης με τον αραμπά .-
Τελικά αν πράγματι ,όλοι θέλουμε γρήγορη και αποτελεσματική Δικαιοσύνη, νομίζω ότι καλόν είναι να την αφήσουμε ήσυχη ,να επιτελέσει την Αποστολή της , αφού πρώτα, την εξοπλίσουμε με τα μέσα που απαιτούνται, την προικοδοτήσουμε με πόρους και την στελεχώσουμε επαρκώς ,εξαφανίζοντας ταυτόχρονα τα δεινά που την ταλανίζουν .